Logo winterswijkseweekkrant.nl


Wethouder Gert-Jan te Gronde feliciteert namens het gemeentebestuur het zestigjarige bruidspaar Dinie en Herman Rensink te midden van hun uitgebreide klokkencollectie. Foto Han van de Laar
Wethouder Gert-Jan te Gronde feliciteert namens het gemeentebestuur het zestigjarige bruidspaar Dinie en Herman Rensink te midden van hun uitgebreide klokkencollectie. Foto Han van de Laar

Echtpaar Rensink-Harbers al zestig jaar 'bij de tijd'

Zestig jaar geleden, op 8 juni 1957, stapten Dinie Harbers (85 jaar) en Herman Rensink (83) in het huwelijksbootje te Winterswijk. Het feest werd destijds gegeven bij Uitspanning Jaspers aan de Groenloseweg. Herman: "Het trouwpak heb ik toen gehuurd bij Gossink, dat was toch maar voor één dag."

(door Han van de Laar)

WINTERSWIJK - Herman is nog steeds erg gelukkig met zijn echtgenote. "Ik heb er een flinke vrouw aan". Te zien aan de blik van Dinie is dat wederzijds. Samen hebben ze in de eerste jaren van hun huwelijk bij haar ouders gewoond in de Troelstrastraat. Herman werkte aanvankelijk bij Nijhuis Pompen. Maar in 1960 begon hij in een kippenhok klokken te maken. Bij Nijhuis verdiende hij zo'n 40 gulden. Met de klokken werd dat al gauw 200 gulden per week.

Houten speelgoed
Herman maakte eerst nog houten speelgoed, maar in een tijdperk waarin plastic zijn intrede deed, viel er geen droog brood mee te verdienen. Toen kwam het idee van de klokken. Dinie werkte in die tijd bij Hotel De Klok. Van dat loon werden de eerste materialen gekocht.

In 1962 kochten ze een woning aan de Hakkelerkampstraat, Daar was het kantoor en Dinie zorgde voor de verkoop aan huis. In de Kastanjelaan werd een ruimte gehuurd, die dienst deed als klokkenfabriek. Op het hoogtepunt werkten daar twaalf personeelsleden, onder wie dochter Bianca. De verkoop deed Herman zelf. Hij reisde daarvoor binnen- en buitenland af. Altijd met koffers vol klokken die hij bij juweliers liet zien. Die kochten graag bij hem vanwege de goede kwaliteit.

Washandje
Zo ging hij ook naar V&D in Arnhem. Hij had geluk de inkoper aan te treffen. Herman mocht zijn klokken laten zien. Die had hij per stuk ingepakt in een washandje. Toe hij ze allemaal had uitgepakt, leek het er eerder op dat hij washandjes verkocht dan klokken. De inkoper wilde alle klokjes hebben en vertelde Herman: "Als je volgende week naar Eindhoven komt, ben ik er ook, daar wil ik er ook zoveel hebben." Die week erop leverde Herman keurig de klokken af, allemaal netjes in dozen ingepakt. Weliswaar gebaksdoosjes, maar de washandjes waren verleden tijd.

Herman fietst regelmatig een rondje van zo'n 20, 30 kilometer, soms alleen, soms met Dinie. Verder speelt hij piano en accordeon. Dinie vindt lekker uit eten met haar dochter, schoonzoon en de twee kleinkinderen erg gezellig. Naast de vele kaarten waren er verder felicitaties van het Kabinet van de Koning en de Commissaris van de Koning van de Provincie Gelderland. Namens het gemeentebestuur kwam wethouder Gert-Jan te Gronde de felicitaties overbrengen. Bij het zien van alle klokken merkte hij op: "Jullie zijn al zestig jaar bij de tijd."

Reageer als eerste